Kościół 1Kościół 3Kościół 4Kościół 5Kościół 2Kościół 6Kosciol 7Kosciol 8

Jest to jedyny zachowany na Kociewiu późnośredniowieczny drewniany kościół. Świątynia p.w. św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza powstała w ciągu XV i XVI stulecia. Niewystarczający na bieżące potrzeby i nie odpowiadający aktualnym gustom kościół był wielokrotnie przebudowywany. W roku 1687 rozbudowano wieżę, w roku 1735 znacznie wydłużono prezbiterium, w latach 1885-89 dokonano zmiany wystroju wnętrza, w roku 1897 zastąpiono leżące na głazach przyciesia podmurówką z czerwonej cegły, a w 1903 wytynkowano od środka ściany kościoła, niszcząc stare polichromie. Pokrywająca obecnie świątynię dachówka zastąpiła w roku 1928 stosowane wcześniej gonty. Ogołocony z wyposażenia i zbezczeszczony przez hitlerowców kościół przeszedł gruntowną renowację poprzedzoną skrupulatnymi badaniami w roku 1960. Szczególnie dotkliwą stratą było zniszczenie przez Niemców w roku 1940 obu zabytkowych dzwonów – gotyckiego z roku około 1300 i renesansowego, gdańskiej roboty, z 1641 roku. Okazale prezentuje się ołtarz główny z początków XVIII wieku z XV-wieczną, mierzącą 80 cm wysokości, figurą Madonny. Pierwotnie w centrum ołtarza znajdował się obraz patronów kościoła ś. ś. Szymona i Judy Tadeusza. Najstarszym zabytkiem jest granitowa kropielnica pamiętająca jeszcze XIV wiek. Warto zwrócić również uwagę na umieszczony w jednym z południowych okien herbowy witrażyk z rakiem, inicjałami T.K. oraz datą 1603.

Parafia Rzymsko-Katolicka
pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza

Diecezja Pelplińska
Dekanat Skarszewski
Proboszcz: ks. dr Ryszard Jędrzejak
Szczodrowo, 83-250 Skarszewy
pszczodrowo*diecezja-pelplin.pl
(58) 588 08 98

Porządek nabożeństw:


niedziele i święta: 8:00, 10:30
święta „zniesione”: 9:00, 17:00
dni powszednie: 8:00 lub 18:00

Odpust: 31.05 (Nawiedzenia NMP),
lub następna niedziela

Parafia

Proboszczowie zarządzający parafią
od początku XVII w.

( ok. 1627 r. ) ks. Jacobus Odrowius
( ok. 1660 r. ) ks. Anastazy Wymicki
1667 – 1682 r. ks. Henryk Adolf Lemke
1682 – 1693 r. ks. Jan Czarliński
1693 – 1712 r. ks. Jan Kazimierz Jugowski
1712 – 1733 r. ks. A. Lewiński
1733 – 1734 r. ks. Adam Stanisław Grabowski
1734 – 1765 r. ks. Franciszek Wybicki
1765 – 1779 r. ks. Bazyli Złocki
1780 – 1800 r. ks. Joachim Wybicki
1800 – 1811 r. ks. Paweł Wolf
1811 – 1818 r. ks. dr Franciszek Ciesielski
1818 – 1829 r. ks. Joachim Tempski
1832 – 1835 r. ks. Antoni Neugauer
1835 – 1840 r. ks. Joseph Weiss
1840 – 1845 r. ks. Franz Heynowski
1845 – 1871 r. ks. Johan Rhode
1872 – 1882 r. ks. Robert Raymann
1882 – 1900 r. ks. Otto Reiske
1900 – 1908 r. ks. Ludwik Dietrich
1908 – 1911 r. ks. Alojzy Kling
1911 – 1948 r. ks. Jan Olszewski
1948 – 1957 r ks. Józef Piecha
1957 – 1958 r. ks. Józef Sobisz
1958 – 1966 r. ks. Bazyli Olęcki
1966 – 1980 r. ks. Jan Szwaba
1980 – 1987 r. ks. Ludwik Kierznikiewicz
1987 – 2008 r. ks. Rafał Murawski
2008 – obecnie ks. dr Ryszard Jędrzejak

W Polskiej historiografii trwa spór dotyczący genezy sieci parafialnej. Tak jest również w przypadku Szczodrowa. Część historyków przychyla się do bardzo optymistycznej tezy Stanisława Kujota, który założenie parafii w Szczodrowie datował na okres przed 1198 r. lub na początkowe władania tą ziemią przez zakon joannitów. Odmienny pogląd w tej sprawie reprezentuje Józef Spors, który początki Szczodrowskiej parafii przesuwa na czasy krzyżackie.

Pierwszym znanym dokumentem poświadczającym istnienie parafii w Szczodrowie jest akt lokacji wsi z 1428 r. Skoro jest on wiernym odpisem aktu z początku lat 30.tych XIV w., to należy przyjąć, że w tym czasie funkcjonowała już parafia, która wydzieliła się ze znacznie starszej skarszewskiej.

Do drugiej połowy XVII w. w Szczodrowie funkcjonowała samodzielna parafia. Przez kilka stuleci w obrębie parafii znajdowały się wsie: Szczodrowo, Stary Wiec, Nowy Wiec, Szczodrowski Młyn oraz 6 hut ( Barhutta, Sucha Huta, Czashutta, Górne Piekło, Świniebudy, Sztrukhutta). W wizytacji z 1703 r. w obrębie parafii nie występuje już Stary Wiec, który włączono w administrację wysińskiego proboszcza.

Skoro szczodrowska parafia powstała na początku XIV w., to aż do 1927 r. należała do dekanatu tczewskiego. Od tego roku Szczodrowo właczono do dekanatu kościerskiego. W związku z reorganizacją diecezji chełmińskiej w 1982 r. powstał m.in. dekanat skarszewski, którego integralną część stanowi parafia w Szczodrowie. Od 1992 r. Szczodrowo należy do diecezji pelplińskiej.

Kościół

Na temat szczodrowskiego kościoła zrodziło się wiele legend, co w dużej mierze stanowi dowód na jego wczesne powstanie. Dzięki przekazowi ustnemu część z nich przetrwała do dnia dzisiejszego.

Najstarsza zachowana wzmianka na temat szczodrowskiego kościoła pochodzi dopiero z końca XVI w. W 1583 r. wizytujący parafię ks. Sebastian Liwierski na temat świątyni pisał: „Kościół drewniany potrzebuje pokrycia dachem, pod wezwaniem Szymona i Tadeusza Judy: Poświęcony cmentarz dobrze ogrodzony, ma cztery łany”. Z tej lakonicznej notatki wynika, że dach świątyni wymagał rychłego remontu, co dowodzi, że w tym czasie obiekt ten był już dość starą budowlą.

W średniowieczu jako regułę przyjęto lokowanie miejsc pochówku zmarłych w bezpośrednim sąsiedztwie z kościołem. Tak też było w Szczodrowie. Dziś po starym cmentarzu zachowało się jednynie kilka mogił, ale pamiętajmy, że ziemia okalająca świątynię kryje prochy kilku tysięcy mieszkańców Szczodrowa.

O bardzo starym rodowodzie szczodrowskiego kościoła świadczy jego prostota i zredukowana forma architektoniczna, tak charakterystyczne dla budownictwa okresu od XI – XIV w. Współcześnie w kościele znajduje się kamienna gotycka kropielnica, a do 1939 r. w wieży umieszczony był dzwon, którego znawcy przedmiotu datowali na początek XIV w. Przed 1687 r. od strony północnej do kościoła dobudowano drewnianą zakrystię a ołtarz główny datowany jest na połowę XVIII w.

źródło: W. Brzoskowski, „Dzieje Szczodrowa”, Skarszewy 2005

 

QR Code Business Card